58 minutes ago
1
ARTICLE AD BOX
ଟୋରଣ୍ଟୋ: କାନାଡାର ଟୋରଣ୍ଟୋରେ ‘ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱ ବନ୍ଧୁ ଦୁନିଆ କୋ ମିତ୍ରତାରେ ସେ ଅପନାଓ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଆରଏସଏସ ସରସଂଘଚାଳକ ମୋହନ ଭାଗବତ ସମାବେଶକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଭାରତ ମହାଶକ୍ତି ଭାବେ ନୁହେଁ, ବରଂ ମାନବତାର ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ସେବା ମାଧ୍ୟମରେ ବିଶ୍ୱଗୁରୁ ହୋଇପାରିଛି। ସେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ସାର୍ବଜନୀନ ବନ୍ଧୁତା, ସହନଶୀଳତାର ମନୋଭାବ ଏବଂ ବିବିଧତା ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଭାରତର ସଭ୍ୟତାଗତ ଡିଏନଏରେ ରହିଛି। ଭାଗବତ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମାନବିକ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଭାରତର ସହାୟତାର ଐତିହାସିକ ଏବଂ ଆଧୁନିକ ଉଦାହରଣ ଦେଇଥିଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ପୋଲାଣ୍ଡ ଶରଣାର୍ଥୀଙ୍କ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାର କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ଯେ କିପରି ଜାମନଗରର ମହାରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ଫଳରେ ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଘରକୁ ଫେରି ପାରିଥିଲେ। ବିଶ୍ୱର ଜଣେ ମହାନ ପରିବ୍ରାଜକ, ଜୁଆନଜାଙ୍ଗ ଭାରତ ଆସିଥିଲେ। ସେ ନାଳନ୍ଦାରେ ଅନେକ ଜିନିଷ ଶିଖିଥିଲେ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମହାନ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ପାର କରିବାକୁ ପଡିଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ସେ ଡଙ୍ଗାରେ ନଦୀ ପାର ହେଉଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ନାଳନ୍ଦାର ତିନି ଜଣ ଯୁବ ଭାରତୀୟ ଛାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଠିକ୍ ସେତିକିବେଳେ ଝଡ଼ ଆସିଲା। ଯଦି ଡଙ୍ଗାର ଓଜନ କମ୍ କରାନଯାଏ, ତେବେ ଏହା ବୁଡ଼ିଯିବ। ନାଉରୀ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ,ତୁମର ଜିନିଷପତ୍ର ଫୋପାଡ଼ି ଦିଅ। ଏହା ଶୁଣି ଜୁଆନଜାଙ୍ଗଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିଲା। ଏହା ତାଙ୍କ ଜୀବନ ସାରାର କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଏତେ ମହାନ ଜ୍ଞାନ ଥିଲା ଯାହା ସେ ତାଙ୍କ ଦେଶବାସୀଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ବହନ କରୁଥିଲେ। ଏବେ ସବୁକିଛି ପାଣିରେ ବୁଡ଼ି ଯିବ। କିନ୍ତୁ ସେହି ତିନି ଜଣ ନାଳନ୍ଦା ଛାତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି କହିଥିଲେ, ଚିନ୍ତିତ ହୁଅ ନାହିଁ। ନାଉରୀ ଓଜନ ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ଆମେ ତୁମର ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକର କ୍ଷତି ନକରି ଓଜନ ହ୍ରାସ କରିବୁ। ସେମାନେ ଜଣ ଜଣ କରି ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଥିଲେ ଏବଂ ଚୀନର ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ।
ଭାରତରେ, ବିବିଧତା କେବେବି ଏକତା ପାଇଁ ସମସ୍ୟା ହୁଏ ନାହିଁ
ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଭାରତ ଅନ୍ୟ ଦେଶଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା। ଏହା ଆମର ପରମ୍ପରା। ଏହା ଭାରତର ଡିଏନଏ। ଯଦି ହିନ୍ଦୁମାନେ ଜାଗ୍ରତ ହେବେ, ତେବେ ବିଶ୍ୱ ଜାଗ୍ରତ ହେବ। ହିନ୍ଦୁମାନେ ସର୍ବଦା ବିଶ୍ୱ ବନ୍ଧୁ। ଭାରତରେ, ବିବିଧତା କେବେବି ଏକତା ପାଇଁ ସମସ୍ୟା ହୁଏ ନାହିଁ କାରଣ ଆମର ପରମ୍ପରା ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ବିବିଧତାରେ ଏକତା ନାହିଁ, ବରଂ ବିବିଧତା ନିଜେ ଏକତାର ଏକ ରୂପ। ଆମକୁ ଏହି ବିବିଧତାର ସେବା କରିବାକୁ ପଡିବ, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡିବ ଏବଂ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ପଡିବ, କାରଣ ଏହା ଏକତାର ପ୍ରକାଶ। ଭାରତରେ, ଅନେକ ଜାତି, ଅନେକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏବଂ ଅନେକ ଭାଷା ରହିଛି। ସବୁକିଛି ଅନେକ। କିଛି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କିମ୍ବା ଏକ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ଏକ। ଅର୍ଥାତ୍ ବାସ୍ତବତାର ପ୍ରକାଶ, ବିବିଧ। ବିବିଧତା ପ୍ରାକୃତିକ। ଏକତା ହେଉଛି ବାସ୍ତବତା। ବାସ୍ତବତାକୁ ମନରେ ରଖି ପ୍ରାକୃତିକ ଜିନିଷ ସହିତ ମୁକାବିଲା କରିବାକୁ ପଡିବ।
ଆମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ପାଦରେ ଚାଲି ବିଦେଶରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ରାସ୍ତା ନଥିଲା, ଡଙ୍ଗା ନଥିଲା, ବିମାନ ନଥିଲା, ଅଟୋମୋବାଇଲ ନଥିଲା। କେବଳ ଶଗଡ଼ ଗାଡ଼ି ଏବଂ ଘୋଡା ଥିଲା। ଆମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ମେକ୍ସିକୋରୁ ସାଇବେରିଆ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ପାଦରେ ହିମାଳୟ ପାର ହୋଇ ଚୀନ, ସାଇବେରିଆ ଏବଂ ମଙ୍ଗୋଲିଆ ଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଛୋଟ ଡଙ୍ଗାରେ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ଜଣାଶୁଣା ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ସେମାନେ କୌଣସି ଦେଶକୁ ଜୟ କରି ନଥିଲେ। ସେମାନେ କାହାକୁ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ କରି ନଥିଲେ। ସେମାନେ ଯେଉଁଠାକୁ ଗଲେ, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ଗଣିତ, ଜ୍ୟୋତିଷ, ଆୟୁର୍ବେଦ ଏବଂ ସଭ୍ୟତାର ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ମୁକ୍ତମନା ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ ‘ବସୁଧୈବ କୁଟୁମ୍ବକମ୍’ ଭାବନାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ବିଶ୍ୱାସ ଯେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଗୋଟିଏ ପରିବାର। ଯଦିଓ ଭୌତିକ ଜଗତର ଲୋକଙ୍କ ଶରୀର, ରୂପ ଏବଂ ରଙ୍ଗ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ମୂଳତଃ ଏକ। ତେଣୁ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସେବା କରିବା ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ଆମର ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅଛି, ଯାହା ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥାୟୀ ସୁଖ ଏବଂ ପ୍ରକୃତ ସନ୍ତୋଷ ଆଣିଥାଏ।
